Groepje kinderen

Hoe werkt het?

Kinderen en jeugdigen worden onderverdeeld op basis van een profiel en intensiteit met daaraan gekoppeld een budget waaruit de zorg wordt bekostigd. Vervolgens stelt de gemeente een deel van de vergoeding afhankelijk van het behaalde resultaat. Ook voorziet het in een garantie. De zorgverlener blijft verantwoordelijk voor het te behalen resultaat bij te snelle terugval na afronding van de zorgverlening.

Passend of knellend?

In een gestandaardiseerde omgeving met gestandaardiseerde behandelingen, protocollen en ingrepen zal resultaatgericht bekostigen zeker zijn vruchten afwerpen. Maar is het ook passend binnen de jeugdzorg? In de jeugdzorg werken we met kinderen en jeugdigen aan zelfstandigheid, zelfredzaamheid, het opdoen van succeservaring etc. Kortom, aan vooral kwalitatieve doelen. Die laten zich nu eenmaal lastig in een kwantitatief resultaat vatten. Daarnaast vormen de plaats, tijd en omstandigheid waarin het kind zich begeeft, veelal een bepalende factor.

Drie aanbevelingen

Het is makkelijk om kritiek te hebben, dus doe ik drie aanbevelingen voor beleidsmedewerkers die invulling geven aan de jeugdzorg vanaf 2020 op basis van resultaatgerichte bekostiging.

1. Zorg dat het kind en niet het systeem leidend is in de financiering.

Dit lijkt een open deur, maar is het niet gelet op de manier waarop de betreffende gemeenten het nu hebben ingevoerd. Zoals hierboven toegelicht, is het nu een tweedimensionaal model op basis van een profiel en intensiteit. In een driedimensionaal model wordt ook de plaats, tijd en omstandigheid meegenomen. Je varieert in een 3D-model met de inzet waar en wanneer dat nodig is. Kortom, de jeugdige is leidend en de bekostiging volgt. Niet andersom.

2. Goede zorg dient het resultaat te zijn.

Een behaald resultaat an sich betekent niet altijd hetzelfde als goede zorg. Een deel van de vergoeding wordt beschikbaar gesteld na het behaalde resultaat. Een aanbieder wil bedrijfsmatig gezien het risico voorkomen dat een deel van de vergoeding uitblijft en de kans op terugval beperken. Het gevolg ervan kan zijn dat doelen en resultaten op voorhand zo specifiek als mogelijk zijn omschreven waardoor het weinig ruimte laat voor voortschrijdend inzicht en veranderende omstandigheden gedurende de zorgverlening. Ook hierin schuilt het risico dat de systeemwereld leidend wordt. Uiteindelijk gaat het er natuurlijk om dat we goede zorg willen voor onze kinderen.

3. Ontwerp een (lokale) roadmap voor de jeugdzorg.

De discussie over de toekomstige betaalbaarheid van zorg is vaak kosten gedreven. Echter, uitgaven aan zorg zijn uiteindelijk een investering in onze eigen gezondheid en jeugd, ook als maatschappij. Dit vraagt om visie en een plan. Durf te kiezen voor de visie dat we van de jeugdzorg de best kwalitatieve zorg willen maken die je kunt krijgen – ook lokaal. Ga hierover in gesprek met andere gemeenten, aanbieders, cliënten en hun ouders en andere belanghebbenden. Bundel de krachten om gezamenlijk tot deze (lokale) roadmap voor de jeugdzorg te komen. En laat dan vervolgens zien hoe resultaatgerichte bekostiging hier naadloos in past en wat de toegevoegde waarde ervan is. Kun je dat niet uitleggen, dan volstaat een ander model waarschijnlijk beter.

Ook een tip?

Houden we met deze aanbevelingen geen rekening, dan laat het zich raden wie het kind van de rekening is. Heb jij ook een tip voor de beleidsmedewerkers van de toekomst? Laat je horen en voeg jouw aanbevelingen hieronder toe.

Gerelateerde blogs

Wees niet te bescheiden

Reacties (0)

name authore here
`

E-mailadressen worden niet gebruikt voor commerciële doeleinden. Bekijk onze privacyverklaring voor meer informatie over het gebruik van jouw gegevens.

Cookies: Deze website maakt gebruik van cookies: Accepteren Weigeren