Merel

Een proces

In alle zorg voor Merel, hoe intensief ook, heb ik dat eerste jaar als meest intensief beschouwd. De zoektocht en de onzekerheid, maar bovenal het bijstellen van je toekomst. Ik lag er wakker van. Kan ik dit wel als moeder? Kan ik haar bieden wat ze nodig heeft? Waarom praat de dochter van mijn buren wel? Ze zou nu naar school zijn gegaan als er niets aan de hand was geweest? Het was een rouwproces. De omgeving probeerde me gerust te stellen. 'Het komt wel goed!' Iedereen kende wel een persoon waarbij het goed was gekomen. De zorgverleners daarentegen lieten de ernst doordringen. De focus lag erg op wat ze niet kon. Vier vragende gezichten keken mij aan na het uitspreken van de diagnose autisme en zwakzinnig: wat doet het nu met u? Een situatie waar ik niets mee kon.

'Ik hoop dat je het kunt dragen'

In die periode bezocht ik een oude dame in het verzorgingstehuis bij ons om de hoek. Ze was in tegenstelling tot mij erg gelovig. Tijdens een bezoekje vertelde ik haar voor het eerst over de situatie met Merel. Haar reactie vergeet ik nooit meer. Het enige wat ze tegen mij zei was: 'Ik hoop dat je het kunt dragen'. En dat is precies wat het is. Kort daarna las ik het boek 'Tien dingen die je moet weten over kinderen met autisme'. De tiende regel was: hou onvoorwaardelijk van me! Er stond letterlijk: speel de kaart die je getrokken hebt en speel hem waardig! Je kunt blijven hangen in verdriet, maar dat zal je kind niet verder helpen. Het kind heeft niet voor autisme gekozen en onthoud: het overkomt hem of haar en niet jou.

Waarom is acceptatie zo belangrijk?

Pas hierna was ik er doorheen en kon ik zeggen: ik ben heel blij dat ze bij ons geboren is. En pas hierna kon ik luisteren naar de adviezen van de zorgverleners. Ik wilde aan de slag en ik geloofde weer in de toekomst. Ik kon genieten van elke stap die ze maakte. En dat doe ik nog steeds! Mijn tip als ouder aan de professionals: sla als zorgverlener deze stap niet over. Maak het bespreekbaar. Help en ondersteun ouders in het acceptatieproces. Pas als een ouder deze fase is doorgegaan, kunnen ze verder en kunnen ze samen met jou als zorgverlener werken aan de ontwikkeling van kun kind.

 

Merel

Merel

Gerelateerde blogs

Reacties (1)

name authore here
`

E-mailadressen worden niet gebruikt voor commerciële doeleinden. Bekijk onze privacyverklaring voor meer informatie over het gebruik van jouw gegevens.

name authore here
Pien de Groot

Erkenning... een magische sleutel om verder te kunnen . Pijn en schaamte horen daar helaas ook vaak bij, als ik voor mezelf praat. Wat een mooie blog. Bedankt voor het delen Femke