Familie

De setting…

Het is zaterdagmiddag 16.00 uur en we zitten in de warme keuken van het gezin. Jan ruimt de boodschappen op. Stapels wiskundetoetsen en opdrachten liggen verspreid over de keukentafel. Antoeska is docent op een middelbare school en komt om in het nakijkwerk. Annemarijn ligt op de bank televisie te kijken, Jan junior speelt een game op de computer. Halverwege het interview komt Dirk naar beneden, hij is net terug van zijn bijbaantje als afwasser bij een restaurant.

Wat vind je belangrijk om je kinderen mee te geven?

Antoeska: 'We volgen een marriagecourse vanuit de kerk en toevallig hebben we het net hierover gehad. We zitten op veel gebieden op één lijn.' Ze bladert in het werkboekje om te zien wat ze hebben opgeschreven. 'Ik vind het belangrijk om geloof door te geven. We lezen bijvoorbeeld in de kinderbijbel voor het slapen en de kinderen gaan naar jeugdactiviteiten van de kerk. En we proberen dagelijkse gebeurtenissen en keuzes te verbinden aan Bijbelse normen en waarden. Als onze kinderen bijvoorbeeld agressieve games willen doen, zoals GTA, gaan we daarover in gesprek. We vragen dan bijvoorbeeld of het normaal is om te spelen en mensen te vermoorden. Soms zeggen we dat iets echt niet mag, soms leggen we de keuze bij hen. Ik wil namelijk ook dat ze een eigen mening leren ontwikkelen. Bij onze zoon van tien zijn we wel strenger, een kind van die leeftijd kan nog niet bepalen wat de beste keuze is. Onze zoon van zestien mag meer zelf bepalen.'

Jan: 'Ik vind structuur belangrijk. Je kamer opruimen, op je instrument oefenen vóór 19.00, vaste tijden voor dingen. En dat als we er niet zijn, ze zichzelf ook kunnen redden. Bij onze twee oudste kinderen gaat dat goed, bij onze jongste redelijk. We moeten hem wel attenderen op haren kammen, kleding die slordig zit.'

Antoeska: 'Maar hij kan ook zelfstandig naar huis lopen en een tosti voor zichzelf maken.'

Hoe zouden jullie jezelf omschrijven als opvoeder(s)?

Jan: 'Ik vind opvoeden lastig. Ik heb nooit een kind gehad van deze leeftijd. En ieder kind is anders en vergt een eigen aanpak. Ik hoop dat ze later zullen zeggen: 'ik had leuke ouders'. Ze zullen vast ook vertellen wat beter had gekund. Dat vind ik normaal, daar ga ik dan ook niet over in discussie. Helemaal perfect opvoeden kan niet. Ik probeer wel rechtvaardig te zijn. Maar ik vind het vreselijk moeilijk. Als ik een meningsverschil heb met een kind, kan zo’n discussie maar voortduren. Er komt dan steeds weer iets nieuws bij. Op een gegeven moment zeg ik dan: ophouden!. Dan wil ik er ook niets meer over horen.’

Antoeska: 'Het ligt ook aan je bui en of je moe bent. Dan reageer je anders. Vaak besef je dat dan later. Ik spreek Jan er wel eens op aan. Maar wel altijd als de kinderen er niet bij zijn. We praten sowieso veel over opvoeden; of dingen handig zijn gegaan en hoe we toekomstige dingen willen aanpakken. Ik vind het ook belangrijk bewust aandacht te hebben. Even echt stilstaan bij hoe hun dag geweest is en wat hen bezighoudt. En samen regelmatig een activiteit ondernemen, zoals de misdaadseries die ik met Dirk kijk en waar we beiden van genieten.'

Welke regels hebben jullie?

Antoeska: ‘We hebben meer algemene regels rondom tabletgebruik: maximaal twee uur per dag. Maar we staan er niet met een stopwatch naast. Met onze jongste zoon merkten we dat hij teveel bezig was met gamen en niets anders wilde doen. Toen hebben we het een tijdje sterk ingeperkt. Daar werd hij een veel leuker kind van. Hij ging opeens andere activiteiten doen, zoals een rondje fietsen en maakte meer contact. Ik heb geen moeite met streng zijn. Ik zou wel overal ja op kunnen zeggen omdat ik een leukere moeder wil zijn, maar uiteindelijk ben je dan een slechtere opvoeder.'

Hebben jullie een tip voor andere ouders?

Jan: 'Goed naar je kind kijken. Elk kind is anders en heeft een andere behandeling nodig in ouderschap. Volg je gevoel in wat jij denkt dat goed is voor je kind.'

Antoeska: 'Bied structuur en geef normen en waarden mee.'

Mijn kijk

Volgens de zelfdeterminatietheorie zijn er drie menselijke basisbehoeftes die voor groei zorgen als daaraan voldaan wordt: autonomie, competentie en verbondenheid. Ouders kunnen ontwikkeling bij hun kind stimuleren door hieraan te voldoen. Uit het interview met Jan en Antoeska blijkt dat zij zelfstandigheid en een eigen mening ontwikkelen belangrijk vinden. Bedtijden zijn in dit gezin bijvoorbeeld heel vrij. Autonomie dus. Maar wel op een manier die past bij de leeftijd. Hun tienjarige zoon wordt meer begrensd, bijvoorbeeld in welke games hij mag spelen. Antoeska zegt zelfs letterlijk dat een kind van zijn leeftijd bepaalde keuzes nog niet goed kan overzien, wat aansluit bij ontwikkelingspsychologische visies. Verbondenheid is tevens belangrijk in dit gezin. Bewust aandacht hebben voor je kind, samen activiteiten ondernemen. Je leest dat terug in het interview met Dirk, die het koffiemoment op zondag noemt als fijn gezinsmoment. Jan en Antoeska zijn nederig in opvoeding en durven zich kwetsbaar op te stellen. Je doet als ouder wat je kunt, maar fouten maken we allemaal. En zo is het maar net.

Benieuwd naar de antwoorden van Dirk? Deze lees je in het interview dat ik met hem had.

name authore here

Geerte Vijverberg

Ik hou ervan als het lekker duidelijk is. Simpel als het kan, zodat je denkt: dat klinkt logisch! Daarom ben ik ook cognitief gedragstherapeut. Ik vind het leuk met ouders en kinderen te zoeken naar oplossingen die voor...

    9 artikelen

    Reacties (0)

    name authore here
    `

    E-mailadressen worden niet gebruikt voor commerciële doeleinden. Bekijk onze privacyverklaring voor meer informatie over het gebruik van jouw gegevens.

    Cookies: Deze website maakt gebruik van cookies: Accepteren Weigeren